Tijdens mijn Master Verandermanagement aan de Vrije Universiteit te Amsterdam (2020-2022) ben ik onderzoek gaan doen naar #Wederkerigheid.

Ik heb onderzocht wat de bijdrage is van wederkerigheid aan de organisatie-ontwikkeling. Ik startte mijn onderzoek met drie Wederkerige_Intentie_ Principes en eindigde er met vijf.

Omdat een organisatie zowel een harde (strategystructure-systems) als een zachte (purpose-process-people) systeembenadering kent, wisselen deze vijf principes elkaar voortdurend af.

Er is geen uniforme norm voor de ervaren waarde van de wederkerigheid. Individuele percepties kleuren de betekenisgeving, roepen gevoelens, meningen, ideeën en beelden op. Deze klonteren samen tot betekeniswolken. En juist die betekeniswolken bepalen het organisatiegedrag: storten we op elkaars emotionele bankrekening, of wordt gedrag ervaren als een opname?

Het geven en nemen, over en weer, als een circulaire beweging maakt dat ik de vijf Wederkerige-Intentie-Principes op een WIP© visualiseer. De theorie heb ik beschreven in mijn thesis, en nu heb ik een eerste vertaalslag gemaakt naar filmbaar gedrag waaraan je de vijf Wederkerige_Intentie_Principes als voorbeeld kunt herkennen of zelf kunt doen. Ontdek de downloadbare infographic versies.

Wil je weten hoe je wederkerigheid bespreekbaar kunt maken in jouw team of organisatie?

Ik kom graag eens koffiedrinken met je. 

Je kunt me uitnodigen via dit formulier.

Download hier de korte infographic waarin de WIP© beschreven wordt.

Download hier de uitgebreide infographic waarin de WIP© beschreven wordt inclusief intenties en gedrag.

Wederkerigheid

is de relationele bedrading van de organisatie

die bijdraagt aan leren en ontwikkelen

Wederkerigheid is een stille kracht die relaties ordent en organisatie-ontwikkeling beïnvloedt. Ze is universeel, maar kent geen eenduidige norm. Juist deze openheid maakt wederkerigheid zowel krachtig als kwetsbaar.

Het ontbreken van expliciete afstemming over het wat, wanneer en hoe leidt vaak tot vanzelfzwijgende patronen. Het niet bespreekbaar maken van wederkerigheid kan relationele verwaarlozing en stagnatie veroorzaken.

In het tijdschrift voor OrganisatieOntwikkeling [TvOO, 2024, nr. 1] heb ik samen met een collega een inspirerend artikel geschreven over hoe je door vierstemmig veranderen, wederkerigheid kunt wekken. Want bij veranderprocessen lijkt het wel of je het nooit iedereen naar de zin kunt maken. De een vindt het allemaal maar veel te langzaam gaan. Een volgende vreest chaos en een foutenfestival. Een derde heeft behoefte aan veel overleg en vooral consensus. En een vierde is beducht voor verlies van eigen speelruimte. Ook al zijn er een helder veranderdoel, een goed ontworpen veranderstrategie en is er alle ondersteuning van leidinggevenden: bovenstaande dynamieken zorgen ervoor dat de Wet van wederkerigheid onder druk komt te staan. Hoe dat kan, lees je meer in het artikel, zie link hieronder.

In het tijdschrift Management en Organisatie [M&O 2025, jaargang 79, nr. 6] is mijn essay geplaatst waarin ik de vijf wederkerige intentieprincipes (de WIP©) introduceer, vanuit meervoudige perspectieven op organisatieontwikkeling. De gebruikte spreekwoorden verbeelden de status quo van de sociale uitwisseling. Elk principe laat zien hoe wederkerigheid zich beweegt tussen transactionele en transformationele dynamiek. De archetypen helpen impliciete verwachtingen bespreekbaar te maken en schadelijke interactiepatronen te voorkomen. Lees meer in het artikel, zie link hieronder.

Vierstemmig veranderen is Wederkerigheid wekken

Wederkerigheid en Organisatieontwikkeling

We hebben dan wel verschillende religies, verschillende talen, verschillende huidskleuren,
maar we behoren allemaal tot één menselijk ras

– Kofi Annan

De foto’s die op mijn website staan zijn gemaakt op een prachtige locatie met een toepasselijk thema, namelijk het Museum of Humanity.

Op de website van het museum staat het volgende:

Mensen zijn prachtig! Daar zijn wij heilig van overtuigd. Om dat te ontdekken, moet je soms wel even je best doen. Wat helpt, is als je aandachtig kijkt en luistert naar de ander. Als je dat doet, ontdek je dat ieder mens een meesterwerk is een verhaal heeft dat ertoe doet.”

Ruben Timman, de oprichter van het museum had een droom. Hij vertelt daarover op de website. Zijn droom gaat over een wereld waarin iedereen zich gezien voelt.

De portretten die levensgroot in het museum hangen, laten zien hoe waardevol ieder mens is. Ze verbeelden voor mij wederkerigheid in de pure vorm van oog-voor-het-andere én dragen een belangrijke boodschap uit: namelijk dat het ook in organisatiecontext draait om waardigheid en menselijke verbondenheid.

Dat is ook mijn droom voor organisaties: #wederkerigheid #medemenselijkheid

Als Organisatie BIO_loog faciliteer ik deze organisatieontwikkeling door betekenis te geven aan patronen en daarop te interveniëren. Organisatieontwikkeling zie ik als een continu proces van leren en ontwikkelen, quick wins op korte termijn en borging op langere termijn. Waarbij de organisatie de eigenaar van het proces is en blijft.

Werken aan ontwikkeling vanuit:

  • Het holistische perspectief, waarbij ik denk vanuit de vraag in plaats van het antwoord
  • Het systemische perspectief, waarbij de aandacht verschuift van object naar relatie
  • Het organische perspectief dat recht doet aan de natuurlijke (organisatie)patronen.

Werken aan ontwikkeling op basis van de volgende zeven processen:

  1. Besluitvorming zoals planningsprocessen en onderhandelen
  2. Cohesievorming, zoals netwerken en cultuur; betekenisgeven aan identiteit
  3. Innovatie, zoals creatie en productontwikkeling
  4. Navigatie, zoals onderzoek, visie, strategie; ambitie op collectief niveau
  5. Persoonlijke ontwikkeling, zoals leiderschap en ontplooiing; gekenmerkt door introspectie en drieslagsleren
  6. Professionalisering, zoals opleidingen en inhoudelijke ontwikkeling, waarbij de ‘inhoud’ sturend is
  7. Samenwerking, zoals conflicthantering, fusie en externe gerichtheid, komen tot werkbare functionele relaties.

 

[Bron] Ruijters, M. en Veldkamp, I. (2012) DRIE vormgeven aan organisatieontwikkeling (p.73-75)

Geen enkele verandering kan gezien worden als een proces met een kop- en een staart. Dat maakt dat ik ook liever spreek van een organisatieontwikkeling, daar klinkt het cyclische continue in door. Bij het vormgeven aan organisatieontwikkeling gaat het om de volgende 8 regels:

  1. De balans vinden tussen organisatie en de mens IN de organisatie
  2. Het verbinden van werelden, daar waar gewerkt wordt, en daar waar de interventie plaats vindt
  3. Componeren met taal en vorm, taal doet er toe en visualiseren kan daar krachtig aan bijdragen
  4. Het respecteren van de menselijke maat, waarbij het gaat om waarmaken van de ambitie op basis van haalbaarheid, omvang, duur, werk- en tijdsdruk
  5. Het koesteren van de overvloed, kijken naar wat er is en behouden wat goed gaat. De wens om te komen kan ontstaan vanuit het perspectief van schaarste, de veranderbeweging voelt meer voor het koesteren van het perspectief van overvloed
  6. Zorgdragen voor duurzaamheid, met het oog op ‘vandaag’ concreet veranderen en voor ogen houden hoe de verandering ook ‘morgen’ meerwaarde heeft en bijdraagt aan de organisatieontwikkeling
  7. Het benutten van intuïtie en rationaliteit, waarbij het niet gaat om ‘maakbaarheid’ maar om het optimaal benutten van beide aspecten die leiden tot transparantie en herleidbare keuzes.

Vijf slaagfactoren voor verandering bieden houvast voor een effectief veranderproces:

De huidige complexiteit van verandervraagstukken vragen om een integrale manier van werken. Integraal in de zin van het verbinden van de verschillende disciplines – psychologie, bedrijfskunde, organisatiekunde – die in samenhang bijdragen aan het realiseren van doelen. Het effectief veranderen zit ook in het systematisch en methodisch te werk gaan; navolgbaar en in onderbouwde volgordelijkheid.

Aan de basis van een dergelijk organisatieontwikkeltraject ligt het VeranderKrachtModel (Ten Have, Ten Have & Van der Eng, 2011) welke de vijf essentiële slaagfactoren beschrijven:

  • Rationale, welke gaat over de beweegredenen voor de verandering
  • Effect, wat is het beoogde/mogelijke effect van de verandering voor verschillende betrokkenen op korte en lange termijn?
  • Focus, hoe en in welke mate moeten en kunnen gedragskaders, omstandigheden of stimulus condities vormgegeven worden om de verandering samen te realiseren?
  • Energie, hoe en in welke mate moeten en kunnen inspiratie, kennis en vaardigheden, commitment en middelen op een zodanig niveau gebracht worden dat men de verandering kan én wil realiseren?
  • Verbinding, hoe en in welke mate kunnen verbinding in en sturing van het veranderproces vorm krijgen, rekening houdend met de status van de andere vier slaagfactoren

 

[Bron] Otto; Grinwis; Huijsman (2014) Veranderkracht als vliegwiel voor organisatieverandering.pdf